Burada size garip gelebilecek bir şeyi itiraf edeceğim. O güne kadar hiç masaj eğitimi almamıştım. Yıllarca sporla, anatomisiyle, hareketle iç içe yaşamıştım. Antrenörlük yapmıştım, dövüş sanatlarında çalışmıştım, insan vücudunu binlerce saatlik gözlemle tanımıştım. Ama resmi anlamda bir masaj eğitimi — sıfır. Bosna'ya o birikimle gittim. Önce Spor Terapi kategorisinde birinci oldum. Ardından tüm dalların şampiyonları aynı sahneye çıktı. "Overall" dedikleri o final — Şampiyonlar Şampiyonluğu. Ve o kupayı da ben kaldırdım. İki kez İstiklal Marşı çaldı. İki kez Türk bayrağı açıldı. Bu, benim için gerçek dönüm noktasıydı. Bosna'dan döndükten sonra masaj ve terapi alanında birden fazla eğitim aldım. Resmi olarak eğitmen oldum. Çünkü artık neyin üzerine inşa ettiğimi biliyordum.